Στο έβδομο κεφάλαιο των Κριτών περιγράφεται η νίκη των Ισραηλιτών έναντι των ανθρώπων της Μαδιάμ. Εντύπωση μου κάνει από την περιγραφή το σημείο που ενώ μαζεύτηκαν πάρα πολλοί στρατιώτες για να πολεμήσουν, κάπου τριάντα δύο χιλιάδες άτομα, ο Κύριος είπε ότι είναι πάρα πολλοί και πως μπορεί να νομίζουν πως κέρδισαν μόνοι τους τους εχθρούς, γι’ αυτό πρέπει να μειωθεί ο αριθμός των πολεμιστών ώστε να μην μπερδευτούν και δεν κατανοήσουν πως ο Θεός ήταν Αυτός που τους βοήθησε…
Πολύ ενδιαφέρον σημείο της αφήγησης αυτό… Ή καταλαβαίνουμε ότι εξαρτώμαστε πλήρως από τον Θεό, ή νομίζουμε ότι είμαστε αυτάρκεις, με καταστροφικά για εμάς αποτελέσματα.
Και πώς γίνεται το πρώτο ξεκαθάρισμα; “Πες τους”, είπε ο Κύριος στον Γεδεών, “όποιος φοβάται και όποιος δειλιά να γυρίσει πίσω”. Ο Θεός θέλει ελεύθερη τη θυσία μας και την εργασία μας. Δεν απαιτεί τίποτα. Όποιος θέλει ας θυσιαστεί. Πολύ αρχοντική αυτή η πρόταση του Κυρίου. Φαίνεται πως είχαν μαζευτεί όλοι οι άνδρες, γιατί θεωρήθηκε υποχρέωση. Αλλά ο Θεός θέλει ελεύθερη τη συνείδηση του ανθρώπου.
Το δεύτερο ξεκαθάρισμα γίνεται με έναν περίεργο τρόπο, και δεν καταλαβαίνω αν σημαίνει κάτι ο τρόπος που διάλεξε ο Θεός… Πήγαν στο νερό και όσοι ήπιαν νερό με το χέρι επιλέχτηκαν, ενώ όσοι γονάτισαν για να πιουν δεν επιλέχτηκαν. Μήπως το όρθιο του πράγματος στην πρώτη περίπτωση δείχνει και το περισσότερο ελεύθερο της ψυχής των ανδρών; Μήπως το γονάτισμα δείχνει λιγότερη αρχοντιά; Δεν ξέρω…
Στη συνέχεια ο Κύριος ευγενικός και λεπτός ων, λέει στον Γεδεών: “αν φοβάσαι να πας να επιτεθείς όπως σου λέω, πήγαινε πρώτα εσύ με το παιδί σου στο στρατόπεδο, άκουσε τι θα πούνε και μετά από αυτό θα νικήσεις”. Άκου λεπτότητα! Να είναι τόσο προσεχτικός ο Θεός μήπως παραβιαστεί η συνείδηση του Γεδεών! Να δίνει λύση ακόμα και στον φόβο του Γεδεών! Να λαμβάνει υπόψη όλες τις αδυναμίες των ανθρώπων Του!
Πηγαίνει λοιπόν ο Γεδεών, ακούει να αφηγούνται ένα όνειρο και να το εξηγούν λέγοντας πως ο Θεός έχει δώσει το στρατόπεδο στον Γεδεών, πείθεται και κάνει την επίθεση με τους τριακόσιους άνδρες που είχαν επιλεγεί και οι οποίοι πολεμούν “για τον Κύριο και τον Γεδεών”. Παρόλο που ο εχθρός έχει πολυάριθμες δυνάμεις, ο Γεδεών με ένα λαμπρό σχέδιο κάνει -πάντα με τη βοήθεια του Θεού- τους αντιπάλους του να πανικοβληθούν μες στη νύχτα και να σκοτωθούν μεταξύ τους. Και για όσους γλύτωσαν και ξέφυγαν, καλεί τους Ισραηλίτες της οικογένειας του Εφραίμ να τους νικήσουν και να συλλάβουν τους αρχηγούς τους.
Το κεφάλαιο κλείνει με το θάνατο των δύο αρχηγών των ανθρώπων της Μαδιάμ, τον Ωρήβ και τον Ζηβ. Ποιος ξέρει πώς έζησαν τη ζωή τους αυτοί οι δύο… Έχουμε ήδη δει πόσο βάρβαροι και ανελέητοι ήταν οι βασιλιάδες εκείνη την περίοδο. Απίστευτα πράγματα.
Ετικέτες: συνείδηση, σχέδιο, υποχρέωση, φόβος, όρθιος, όνειρο, Γεδεών, Θεός, Μαδιάμ, αρχοντιά, αυτάρκεια, βαρβαρότητα, βασιλιάδες, δειλία, επίθεση, ευαισθησία, ευγένεια, ελευθερία, εξάρτηση, λεπτότητα, νίκη
