Ας περάσουμε σε μια άλλη επιστολή που αγαπώ πολύ, την επιστολή του Ιακώβου.
Ξεκινά ομολογώντας την πίστη του στον Θεό και στον Κύριο Ιησού Χριστό, χαιρετώντας τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ που βρίσκονται στην διασπορά.
Από την αρχή βουτάει στα βαθιά. Όταν αντιμετωπίζουμε δυσκολίες, λέει ο καταπληκτικός αυτός άνθρωπος, να χαιρόμαστε, γιατί όλα αυτά οδηγούν στην τελείωση του ανθρώπου, δια της πίστεως και της υπομονής.
Στη συνέχεια βεβαιώνει πως αν ζητήσει κάποιος από αυτούς στους οποίους απευθύνεται η επιστολή από τον Θεό με απλότητα να του δώσει σοφία, θα τη λάβει, γιατί ο Θεός δεν εξουθενώνει τον άνθρωπο, αλλά ρίχνει το βλέμμα του με συμπόνοια σε αυτούς που τον παρακαλάνε και που Του δείχνουν εμπιστοσύνη.
Αυτή η κορυφή της σοφίας, ο Ιάκωβος, ο αδερφός του Κυρίου, συμβουλεύει και τους φτωχούς και τους πλούσιους για το πώς να ζουν για να αρέσουν στον Κύριο και να γίνουν τέλειοι. Οι φτωχοί να χαίρονται για τον πνευματικό πλούτο που τους δόθηκε, και οι πλούσιοι με την ταπείνωσή τους και όχι με τον πλούτο τους, γιατί ο πλούτος είναι παροδικός και δεν ακολουθεί τον άνθρωπο όταν αυτός πεθάνει.
Όπως το χορτάρι και τα λουλούδια μαραίνονται από τον ήλιο και πεθαίνουν, έτσι και ο ανθρώπινος πλούτος. Για αυτό τον λόγο οι πλούσιοι θα πρέπει να είναι προσεκτικοί να μην εμπιστευτούν τον πλούτο τους, που θα τον χάσουν ούτως ή άλλως, αλλά τον Θεό και να ζουν με ταπείνωση προς όλους. Όλοι είμαστε έργα του Θεού και αδέρφια μεταξύ μας.
Επανέρχεται ο Απόστολος στο ζήτημα των κακών και της υπομονής. Δεν πειραζόμαστε λέει από τον Θεό, αλλά από τη δικιά μας επιθυμία. Όλα τα καλά και όλα τα τέλεια δώρα έρχονται από τον Θεό, τον Πατέρα των Φώτων, ο οποίος θέλησε και μας γέννησε, για να γίνουμε αρχή των κτισμάτων του.
Ο φιλάνθρωπος και ελεήμων Θεός, ο οποίος δεν αλλάζει, αλλά μένει φιλάνθρωπος και ελεήμων εις τους αιώνες, Αυτός είναι πέρα από κάθε κακό, και δεν πειράζει κανέναν. Εμείς όμως, ακολουθώντας την επιθυμία μας, που μας δελεάζει, μπαίνουμε μόνοι μας σε πειρασμούς και κάνουμε την αμαρτία και γέννημα της αμαρτίας είναι ο θάνατος.
Ο Απόστολος συνεχίζει τις συμβουλές του, για να μας οδηγήσει στην τελειότητα. Να θέλουμε να ακούμε και να μαθαίνουμε, αλλά να μη βιαζόμαστε να απαντήσουμε και να οργηστούμε. Δεν οδηγεί η οργή στον Θεό. Γι’ αυτό ας βάλουμε στην άκρη την κακία και όλα αυτά τα άσχημα πράγματα που λερώνουν τις καρδιές μας και με πραΰτητα ας υποδεχτούμε τον έμφυτο λόγο που μπορεί να σώσει τις ψυχές μας.
Αλλά να μην ακούμε μόνο τον λόγο. Να κάνουμε πράξη αυτά που ακούμε. Η σωτηρία δεν έχει να κάνει με την ακρόαση ή την ανάγνωση λόγων, αλλά με την πραγματοποίηση των γραμμένων.
Αν κάποιος νομίζει πως είναι θρήσκος αλλά δεν μπορεί να χαλιναγωγήσει τη γλώσσα του, αυτός κοροϊδεύει τον εαυτό του και η θρησκεία του είναι μάταιη. Η θρησκεία που θέλει ο Θεός είναι να επισκεπτόμαστε τα ορφανά και τις χήρες όταν πενθούν, κρατώντας τους εαυτούς μας καθαρούς από τον κόσμο.
Μεγάλε Άγιε Ιάκωβε, σε ευχαριστώ για τη σοφία που μοιράστηκες μαζί μας με την επιστολή σου, και εύχομαι να μπορέσω να κάνω και εγώ πράξη αυτά που είναι γραμμένα εκεί.
Ετικέτες: πειρασμοί, πλούσιοι, εμπιστοσύνη, Θεός, Χαρά, δυσκολίες, θρησκεία, πένθος, ταπείνωση, πράξη, θάνατος, αμαρτία, πλούτος, παρηγοριά, σοφία, ομολογία, λόγος, δώδεκα φυλές, διασπορά, υπομονή, πίστη. τελείωση, αίτημα, φτωχοί, υπερηφάνια, επιθυμία, άτρεπτος, απαράλλακτος, απαρχή, γέννηση, οργή, αντίδραση, άκουσμα, μάθηση, χήρες, ορφανοί, γλώσσα
